Վերջալույսի պես հոգնած արևի
Տեղադրվել է admin-ի կողմից Հնվ 5th, 2018-ին Պոեզիա-ում
Վերջալույսի պես հոգնած արևի
Տարիներս անցան ստվերիս միջով ,
Կարծես դարձել եմ կարոտի մի բառ
Եվ բառն այդ չքնաղ ունի հազար դուռ…
ՈՒ նա վազում է դարերի միջով,
Այրող կարոտի ցավերով դաջված,
Փորձում եմ նայել հեռուն անցյալի,
Կորցրածս լուռ գտնելու համար:
Բայց գտնում եմ բառ մի հավերժական…
Ամեն անգամ երբ քնած եմ
Տեղադրվել է admin-ի կողմից Հնվ 5th, 2018-ին Պոեզիա-ում
Ամեն անգամ երբ քնած եմ,
Գալիս ես ինձ այցելության,
Երազանքս է՝ որ արթնանամ,
Որ ունենամ քեզ իրական։
Անիծու՛մ եմ իմ երազը,
Որ ինձ քաղցր քնում պահում,
Չի թողնում ինձ, որ արթնանամ,
Իմ հուշերի գիրկը գնամ։
Սուսիկ-փուսիկ հեռանում է,
Գիշերվա պես լուռ երազս,
Ու Համահունչ երգն է մնում,…